تبليغاتX
بوخنار

میزند چرخ و واروو پشتک، یکنفرروی زین تا بخندی

بعد می افتد/از ســکه کارش،ناگــهان مثل ماه از بـلندی

                               ***

کافه و دود سیگارو یک مرد،خسته و پیر و تنها ، بریده

پیــش می آورد اســتکان را، دخــتر مو قشـــنگ لــوندی

 

دخترک با نگاهی که از زیر...، دل درون دلش آب میشد

قلب مرد و تماشا...، نمی خواست دست و پای دلش را ببندی

 

ترس لـــو رفتن عشـــق یعنــی، جای اینـکه بگریم، بخندم

یعــنی اینکه ترا می پســندم،یعــنی اینکه مرا می پســندی؟

 

در هواداری از تو حریـــفم،یک تنــه آســـمان و زمــین را

مثل یک فیلم وسترن اکشن، با درونمایه سبـک هندی

 

گریـه سر میدهم عاشقانه، بی سبب گریه و خنده باهم

عاشقـت میشوم صادقانه،عاشقی!؟اَه چه حس چرندی

                                  ***

کات.فلش بک به عمری پر از غم،توی ذهنش ترافیک سنگین

آمدورفت تصویر یک عمر،قصه سی و سه سال و اندی

 

زندگی در میان تعــفن، مثل کــرمی که می لولم اینجا

توی هر لحظه ام تلخ و شیـرین، زندگی میکند نیشخندی

                                   ***

زندگــی شاید اینگونه باشد،توی این سیرک جنـجالی ازبس

مـیزنم چرخ و وارو و پشـتک،یکنفس روی زیـن تا بخندی

+ نوشته شده در جمعه نوزدهم مهر 1387ساعت 8:17 توسط اوستا |

         

 

یک چشم من به تو،یک چشـم من به دور

حـالا تـو مـــیروی ، حــالا تـو در عــبور

 

از من کـه مانـده ام ،  تنــها تر از خودت

مثل جزیره ای ،  متروک و سوت وکـور

 

افتـاده گوشـه ای ،- من پرت نیستــــــم -

تنـها شبیـــه تو ، کوهـی که پـر غـــرور-

 

- تنــــــها نشــــسته ای ، تنها نشــسته ام

امـــــا درون من ،  یک آتــش شــــرور-

 

- هــی شعـــــله می کــشد ، آتشفـــــشانیم

گر چـه به زعــم تـو ،  آرامــم و صــبور

 

بــاری به هر جهــت بــاید کــه بگـــذرم

بـاید که بگــذری از من کــه در عبــور-

 

- از چشـــم های تـو ، هی میـشوم مـرور

      در چشـــم های من ، هی میــشوی مـرور

 

***

 

بــاید برای تو  دســـــتی تکـــان دهــــــم

اسفنــــــد و آیــــنه... ،  یعـــــنی بلا بدور

 

 

 

+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 0:59 توسط اوستا |

 

 

این زردی و این هراس را باور کن

 

پژمردن  باغ یاس را باور کن

 

پاییز دگر پشت همین آبادیست

 

این کولی ناشناس  را باور کن

 

 

*******

 

آنروز که از راز دل آگاه شدم

 

شرمنده دل اسیر این آه شدم

 

دل دست غمت سپردم آنگه دیدم

 

از چاله برون نامده در چاه شدم

 

 *******

 

 

+ نوشته شده در شنبه پانزدهم اردیبهشت 1386ساعت 2:14 توسط اوستا |

 

               با سلام به خدمت همه دوستان وبی ... من هم آمدم اگرچه دیر ولی ...وبا دو رباعی

               شروع می کنم این آغاز سبز را

     دو رباعی

        یک جرعه از آن شراب ناب است غزل

        گویای تمام التهاب است غزل

        آهسته سخن بگویمت زیرا که

        در گوشه چشمان تو خواب است غزل

                        ***

         از گردش ایام به تنگ آمده بود

         تا با دل خویش هم به جنگ آمده بود

         مردی که شبانه قرص نانی دزدید

         از وادی دشنام، و سنگ آمده بود

                                                                        مهر ۷۵

+ نوشته شده در پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386ساعت 21:26 توسط اوستا |